پـــــــرواز

من شدیداً فکر می‌کنم همه‌ی ما آدمها به هر چیزی و هر فردی که توی زندگیمون بر می‌خوریم، دقیقاً همون تصوری هست که ذهنمون جذبش کرده. هر غم یا شادی‌‌ای. هر شکست یا موفقیتی‌. بعضی‌ها فقط نشستند و به زمین و زمان ناسزا میگن به خاطر بدبختی‌هایی که اونها اسمش رو بدبختی میذارن. اما فقط کافیه دیدشون رو به اون قضیه مثبت کنند، می‌بینند که دنیاشون گلستان هست و خودشون خبر نداشتند.
این‌جور آدمها به هیچ صراطی هم مستقیم نیستند. اصلاً نمی‌تونی قانعشون کنی که اشتباه اصلی رو خودشون مرتکب شدند!!!
امروز روزی بود که به چند مورد مشابه این قضیه برخوردم. آخرش فقط دلم می‌خواست سرمو بکوبم به دیوار تا اینکه بشینم و به اون حرف‌ها گوش کنم!!!

از همه‌ی افرادی که منفی‌نگر هستند، تقاضامندیم مدتی دست از سر کچل اینجانب بردارند و افکار و عقایدشان را جایی دیگر مطرح کنند!  وگرنه آسیب‌های مغزی شدیدی به کله مبارکمان وارد خواهد آمد. با سپاس ویژه!