يادش به خير...
همه ما تا حالا قصه های زیادی درباره چراغ جادو شنیدیم. اگر یادتون باشه همیشه پیش خودمون یه عالمه آرزو قطار می کردیم تا اگر یه روز شانس آوردیم و چراغ جادو گیرمون اومد نخواهیم غول مهربون رو زیاد معطل کنیم. شما رو نمی دونم اما من که اینجوری بودم. همیشه یه عالمه آرزو داشتم. اولا آرزوی یه خواهر یا برادر،( اما پيش خودمون بمونه بعد ها وقتي با داداشم دعوام مي شد پيش خودم افسوس مي خوردم كه اي كاش يه آرزوي ديگه كرده بودم). بعدش كه يه ذره بزرگتر شدم آرزوهام هم بيشتر و بزرگتر شدند. كم كم كه خوندن و نوشتن ياد گرفتم رفتم و همه آرزوهام رو روي يه كاغذ نوشتم و يه جايي گذاشتم كه تا همين چند ماه پيش پيدا نشد. نمي دونيد چقدر خنديدم وقتي دوباره بعد از اين همه سال بالاخره كاغذ رو پيدا كردم. اولش كه تعجب كردم چون ديدم يه چيزي مثل پاكت نامه اما به شكل مثلث بين يه عالمه چسب محصور شده. كنجكاو بودم ببينم چيه و اصلاً فكر نمي كردم ممكنه همون كاغذي باشه كه برا وقتي چراغ جادو گيرم اومد نگه داشته بودم. چسبا رو كه باز كردم يه كاغذ از وسط يه عالمه كاغذ ديگه كه نقش پاكت رو داشتن بيرون اومد. بازش كردم و يكدفعه خط بچگي هام رو ديدم ... نمي دونيد آدم چه حسي پيدا مي كنه. ياد شيطنت اون روزها افتادم... ياد بازي ها و رازهايي كه برا همديگه تعريف مي كرديم. ياد گروههايي كه برا خودمون درست كرده بوديم... خلاصه مي خواستم بگم كه توي اون كاغذ چي نوشته بودم... اونقدر خوندمش كه ديگه حفظ شدم...
به نام خدا
سلام. آقاي غول من براي اينكه شما زياد خسته نشويد همه آرزوهام رو نوشتم تا هر موقه (مي دونم غلطه اما دوست دارم با همون غلطهاي املايي بنويسم) كه دلتون خاست آنها را برايم بياوريد. آرزوي زيادي ندارم فقت چند تا هستند... يكي از اون دوچرخه دو نفره ها هست كه چون نگين( همسايه و دوست دوران كودكيم) هم از اونا خوشش مياد يه دونه براي دوتامون بسته بعدش اگر مي شه يه دونه از اون هفت تا كوتوله رو بياريد تا من ديگه تنها نباشم و وقتي شبا خاب نمي رم باهام بازي كنه. بعدش هم بريد و آمنه ( خالم ) رو طلصم كنيد تا هيش كي ديگه باهاش بازي نكنه وقتي هم كه اومد به من گفت بيا بازي منم مثل خودش بگم درس دارم... من بازم آرزو دارم اما همه ميگن فقت ميشه سه تا آرزو كرد. همش همين بود. خيلي ممنون
يادش به خير. اون نامه رو براي اينكه هميشه داشته باشمش رفتم و يه جايي قايمش كردم اما وقتي بعد از یه مدت باز رفتم سراغش نبود. نمي دونم شايد نامه به اين كوچولويي رو نبايد اونجا قايم مي كردم. خلاصه گذشت و گذشت تا قهرمانهاي منم عوض شدند. باز هم گذشت تا بالاخره دوران راهنمايي هم تموم شد و وارد دبيرستان شدم. اون موقع تازه كتابهاي هري پاتر اومده بود. اولين كتابش رو هم از همين خالم هديه گرفتم. ديگه از اون موقع فكر جاروي پرنده از سرم بيرون نمي ره. اون موقع ها هر شب خواب مي ديدم يه جاروي پرنده هديه گرفتم ولي تا مي خواستم سوارش بشم از خواب بيدار مي شدم.
همه این حرفا رو زدم چون مي خواستم بگم بد نيست همين الان هم بريم و آرزوهامون رو روي يه كاغذ بنويسيم و جايي بگذاريم كه كسي نتونه پيداش كنه. بعدش وقتي كه بريم سراغش خيلي راحت ما رو مي بره به دوران گذشته. دوران خوب و خاطره انگيز گذشته.
به نام خدا
سلام. آقاي غول من براي اينكه شما زياد خسته نشويد همه آرزوهام رو نوشتم تا هر موقه (مي دونم غلطه اما دوست دارم با همون غلطهاي املايي بنويسم) كه دلتون خاست آنها را برايم بياوريد. آرزوي زيادي ندارم فقت چند تا هستند... يكي از اون دوچرخه دو نفره ها هست كه چون نگين( همسايه و دوست دوران كودكيم) هم از اونا خوشش مياد يه دونه براي دوتامون بسته بعدش اگر مي شه يه دونه از اون هفت تا كوتوله رو بياريد تا من ديگه تنها نباشم و وقتي شبا خاب نمي رم باهام بازي كنه. بعدش هم بريد و آمنه ( خالم ) رو طلصم كنيد تا هيش كي ديگه باهاش بازي نكنه وقتي هم كه اومد به من گفت بيا بازي منم مثل خودش بگم درس دارم... من بازم آرزو دارم اما همه ميگن فقت ميشه سه تا آرزو كرد. همش همين بود. خيلي ممنون
يادش به خير. اون نامه رو براي اينكه هميشه داشته باشمش رفتم و يه جايي قايمش كردم اما وقتي بعد از یه مدت باز رفتم سراغش نبود. نمي دونم شايد نامه به اين كوچولويي رو نبايد اونجا قايم مي كردم. خلاصه گذشت و گذشت تا قهرمانهاي منم عوض شدند. باز هم گذشت تا بالاخره دوران راهنمايي هم تموم شد و وارد دبيرستان شدم. اون موقع تازه كتابهاي هري پاتر اومده بود. اولين كتابش رو هم از همين خالم هديه گرفتم. ديگه از اون موقع فكر جاروي پرنده از سرم بيرون نمي ره. اون موقع ها هر شب خواب مي ديدم يه جاروي پرنده هديه گرفتم ولي تا مي خواستم سوارش بشم از خواب بيدار مي شدم.
همه این حرفا رو زدم چون مي خواستم بگم بد نيست همين الان هم بريم و آرزوهامون رو روي يه كاغذ بنويسيم و جايي بگذاريم كه كسي نتونه پيداش كنه. بعدش وقتي كه بريم سراغش خيلي راحت ما رو مي بره به دوران گذشته. دوران خوب و خاطره انگيز گذشته.
+ نوشته شده در سه شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸۴ ساعت 10:55 توسط من
|
هنوز منو ترک نکردند و قول دادند که ترک نکنند. به هر حال از همتون ممنونم که هنوز منو فراموش نکردید. 